Het management van De Slöttel aan het woord
Welke keuzes, visie en steunstructuren liggen er onder die fijne werkcultuur bij De Slöttel? Ontdek waar De Slöttel vandaan komt, wat er bereikt is en waar ze naartoe werkt. Zo krijg jij als nieuwe collega een eerlijk en volledig beeld van de organisatie waar je instapt.
Hoe is De Slöttel ontstaan?
“De Slöttel is een fusie van drie huisartsenpraktijken, ieder met een eigen geschiedenis en eigen uitdagingen”, vertelt directeur Jacqueline Noltes-Beverdam, een van de initiatiefnemers van De Slöttel. “Ze liepen alle drie om verschillende redenen vast. Wij zagen toen een kans om een toekomstbestendig zorgconcept voor deze patiënten in Losser neer te zetten.
Voor het team was de overgang groot: op 31 december werkten ze nog in hun vertrouwde praktijk, op 2 januari stonden ze ineens samen voor 10.000 patiënten. Als een van de mede-initiatiefnemers ben ik dan ook enorm trots op wat we met z’n allen hebben bewerkstelligd. Het eerste halfjaar was pittig, maar iedereen kon overal aan het werk en toch zijn ze gebleven.”
Waar staan jullie nu als organisatie?
“De gehele personele bezetting is op orde en er is duidelijkheid in processen, aanspreekpunten en samenwerking”, stelt praktijkmanager en doktersassistent Joyce Olde Hanter. “Ook functioneren we al echt als één team. We kijken naar ieders sterke punten en naar hoe we elkaar kunnen helpen. Verder zijn we op digitaal vlak goed uitgerust. Een vernieuwde ICT-structuur en een handige personele planningsapp zorgen voor rust en overzicht. En het management is zichtbaar aanwezig. We zijn managers by walking around: dicht bij de mensen, betrokken en beschikbaar. Als toen door griep een deel van het personeel wegviel, schoof Hetty achter de receptie en namen Jacqueline en ik ondersteunende taken op ons.”
Wat typeert De Slöttel als werkplek?
“De cultuur binnen De Slöttel is typisch Twents”, vindt manager Hetty Steenberg, “nuchter, weinig poespas en we hebben aandacht voor elkaar. Flexibiliteit speelt daarbij een grote rol. Roosters, vakanties en privéafspraken worden zo goed mogelijk passend gemaakt; hierbij is aandacht voor balans tussen werk en privé. Ook nemen we medewerkers mee in de besluiten die we nemen, want zij zijn de praktijk. Duidelijkheid werkt; daar gedijen mensen goed op.”
Ook zijn de verschillende achtergronden verdwenen. Er staat nu één team. Jacqueline: “Stel dat een nieuwe huisarts op huisbezoek gaat bij een oudere patiënt, dan gaat een assistent die de patiënt al jaren kent soms mee. Oud en nieuw versterken elkaar.”
Hoe houden jullie vakkundigheid en patiëntgerichtheid in balans?
Jacqueline vervolgt: “Binnen De Slöttel staan vakkundigheid en patiëntgerichtheid gelijkwaardig naast elkaar. Dat begint met duidelijke werkafspraken, protocollen en een stevig accreditatieproces. Zo hebben we op 26 november 2025 succesvol het NPA-accreditatieproces doorlopen. Tegelijkertijd blijft de menselijke maat leidend.” Joyce licht toe: “Door casuïstiek te bespreken en elkaar te betrekken, blijft de zorg scherp en persoonlijk. Ook positioneren we onze mensen zorgvuldig op een plek waar ze het beste tot hun recht komen. Dat merk je direct in de kwaliteit van zorg.”
Wat zijn de uitdagingen en dromen voor de komende jaren?
“De grootste uitdaging voor de komende jaren is de huisvesting”, reageert Hetty. “De huisartsenzorg, praktijkondersteuning en ondersteunende teams werken nu op twee locaties binnen het pand van Zorgroep Sint Maarten. Dus personeelsbinding is een belangrijk thema. Een nieuw gebouw moet straks alles en iedereen samenbrengen. Ondertussen organiseren we koffiemomenten en teamdagen, én geven we ruimte voor ontwikkeling zodat er nu al een praktijk staat waar mensen graag willen blijven.” Jacqueline kijkt zelfs nog verder vooruit: “Mijn droom is dat we straks kunnen zeggen: De Slöttel draait zó goed dat ze zelfsturend wordt en het concept ook inzetbaar wordt in andere regio’s. Ik ben ervan overtuigd: deze manier van werken is de toekomst.”
