Jan Karel Kunst
De Bornse Jan Karel Kunst werkt sinds april 2025 als physician assistant bij De Slöttel. Nuchter, precies en gedreven zoekt hij in zijn werk steeds de balans tussen vakmanschap en persoonlijke aandacht.
Wat trok je aan in dit vak?
“Mijn vader was dierenarts, dus de zorg zit een beetje in mijn DNA. Ik vind echter vooral de menselijke anatomie interessant en begon daarom aan de studie Geneeskunde. Door ziekte moest ik helaas voortijdig stoppen en toen ik hersteld was, koos ik voor de opleiding tot PA. Een mooie manier om geneeskunde alsnog in de volle breedte uit te oefenen. Vanuit mijn rol zie ik patiënten van jong tot oud, met lichamelijke tot psychische klachten. Juist die afwisseling spreekt me aan. En de ene mens gaat heel anders met ziekte om dan de ander. Dat alles maakt dit vak enorm boeiend.”
Welke pluspunten heeft werken bij De Slöttel?
“Dat zit ‘m voor mij vooral in de dynamiek van het team. Iedereen helpt elkaar, pakt iets op, schuift waar nodig. Dat is ook belangrijk, want er gebeurt altijd wel iets onverwachts hier. En toch komt het iedere keer weer goed. Dat gevoel van samen de zorg dragen vind ik het mooiste. Zo bekeken zijn we net een lichaam: iedereen is waardevol en heeft zijn functie, maar als geheel komen we pas echt tot ons recht.”
Hoe ervaar je de organisatie en aansturing?
“Zaken zijn hier goed geregeld, ook digitaal. In onze app zie ik bijvoorbeeld mijn werkrooster en vakanties, en privéafspraken zijn altijd bespreekbaar. Dat geeft me het gevoel dat ik serieus genomen word – als professional en als mens. Dus de flexibiliteit die van mij wordt verwacht naar patiënt en collega, is er dus ook voor mij. Daarnaast krijg je hier volop mogelijkheden om je te verdiepen of verbreden. Zo volg ik binnenkort een cursus dermatoscopie om moedervlekken nog beter te kunnen beoordelen.”
Wat typeert jou als zorgprofessional?
“Ik ben een vriendelijke, nauwkeurige doorzetter. Ik realiseer me goed dat die nauwkeurigheid me weleens minder productief maakt, maar: als ik ergens aan begin, dan ga ik door tot ik de oorzaak vind. En als het druk is, blijf ik rustig. Ik doe wat ik kan, stel prioriteiten en laat me niet gek maken. Die nuchterheid helpt om scherp te blijven en het overzicht te bewaren. De Slöttel past me dan ook goed, want hier komen vakmanschap en menselijkheid samen. We doen ons werk goed, zonder poeha, met aandacht voor elkaar en voor de patiënt. En dat maakt dat ik elke dag met plezier naar mijn werk ga.”
